Van wie is Israël?

Ze zitten samen op een terrasje en kijken uit op de Middellandse Zee.
'Rebecca, wat is het heerlijk hier', zegt Roland opgewekt. 'Dat ik je nu uitgerekend hier tegenkom. Zo ver van huis. Terwijl we toch in hetzelfde kleine landje wonen'.
Ze kennen elkaar van vroeger, maar na de middelbare school zijn ze elkaar uit het oog verloren.

'Ja Roland, je hebt geluk, want eigenlijk moest ik hier helemaal niet zitten. Mijn oorspronkelijke plan was om naar Israël te gaan, maar het geweld daar heeft me tegen gehouden. En dan te bedenken: het ligt aan deze zelfde zee...O, ik zou…'
'Ik vraag me in alle eerlijkheid af, Rebecca, van wie is Israël eigenlijk? Is het van de joden of van de Palestijnen, of misschien van allebei? Wie heeft er recht op? Het recht moet toch zegevieren! Het gaat zo al jaren, geweld op geweld, bloedvergieten op bloedvergieten en er lijkt geen oplossing te zijn'.

'Ja Roland, politiek gezien, zou je misschien kunnen zeggen dat de Palestijnen er recht op hebben. Ze wonen er al zo lang. Hoewel ze er nooit een eigen staat hebben gehad. Maar…ik deel die mening niet'.

'Nee, ik ook niet, Rebecca!'

'Kijk, de Auschwitz-tragedie heeft het Zionisme nieuw leven ingeblazen. Na zoveel verschrikkingen eindelijk weer een thuis voor een dakloos volk…Dat inspireerde veel joden om naar Palestina te gaan. En in vrij korte tijd was de Staat Israël een feit.
Het is uniek dat een volk dat zoveel eeuwen over de hele aarde verspreid woont in die tijd niet volledig is opgelost in al die andere volken'.

'Ja Rebecca, dat is…'

'Het is de God van Israël die er achter staat, Roland. Hij heeft een belofte gedaan aan de stamvaders van Israël: Abraham, Isaak en Jakob. Israël zou volk nummer één van de wereld worden'.

'Nou, daar merken we anders niet veel van, Rebecca. De situatie is in en in treurig. Als dat het werk van God is, dan kan het wat mij betreft zo de prullenbak in…de bodem van het beloofde land is doordrenkt met bloed…met het bloed van beide zijden…van Palestijnen en joden…Hoe moeten we dat oplossen?'

'Zoals het er nu toegaat is het ook niet het werk van God, Roland. Dit is mensenwerk. De joden hebben het land genomen, menende er recht op te hebben'.

'Maar Rebecca, van wie is het land dan?'

'Het land is van God, Roland!
Het grondgebied van Israël en ook dat van de "Palestijnse staat", behoort God toe. Hij is de rechtmatige eigenaar, maar...Hij heeft het bestemd voor de joden.

Van Nijl tot Eufraat
Vele eeuwen voor de geboorte van Jezus beloofde God aan Abraham: Aan uw nakomelingen zal ik dit land geven. Vanaf de Nijl in Egypte tot de rivier de Eufraat. De Eufraat ligt in Irak. Die grenzen heeft Israël nog nooit gehad. Het is altijd maar een klein landje gebleven. Maar eens zullen de Nijl en de Eufraat de grenzen van Israël zijn!
God heeft zijn belofte aan Abraham gehouden. Hij heeft het land aan de Israëlieten gegeven. Maar Hij heeft er wel een voorwaarde aan verbonden. Hij verlangde gehoorzaamheid van hen aan zijn woord, "want dat is uw leven en waarborg voor een langdurig wonen in het land, waarvan de Heer uw vaderen, Abraham, Isaak en Jakob, gezworen heeft dat Hij het hun geven zou".
Voordat de joden onder leiding van Mozes het beloofde land binnentrokken, stelde deze hun, in opdracht van God, voor de keuze tussen de zegen en de vloek, het leven en de dood. Ze kozen toen voor de zegen en het leven. Ze beloofden God te dienen. Daarna trokken ze het land binnen en God deed grote tekenen en wonderen voor hun ogen en voor de ogen van de daar wonende volken.
Maar de joden braken hun belofte. Telkens weer overtraden zij de wetten van God. Zij stoorden zich niet aan Hem. Ze deden wat ze zelf wilden.
Iedere keer opnieuw zond God zijn profeten om hen te waarschuwen. Als zij zich dan bekeerden, ontfermde God zich weer over hen. Maar de joden gingen steeds weer de fout in. Ze vermoordden de profeten om hun het zwijgen op te leggen en bleven doorgaan met zondigen. Uiteindelijk hebben ze ook de Zoon van God, die kwam om hen te verlossen van hun zonde, verworpen en gekruisigd.
Het is rampzalig, maar toen kozen zij openlijk voor de vloek.
Zij stonden nogmaals voor de keuze tussen het leven en de dood. Ditmaal was het de Romeinse stadhouder Pilatus die hen liet kiezen. De joden hadden Jezus voor de rechterstoel van Pilatus gebracht en eisten zijn doodvonnis. Pilatus, wetende dat Jezus onschuldig was, vroeg hun uiteindelijk: Wie moet ik vrijlaten, Barabbas de moordenaar of Jezus uw Koning? De joden kozen massaal voor de vrijlating van de moordenaar en eisten de kruisdood van Jezus die gekomen was om hun het leven te geven! En om te laten zien dat het hun ernst was, riepen zij de vloek over zich en hun nageslacht af. De vloek van de bloedwraak.
De moordenaar werd losgelaten. En die heeft hen de eeuwen door achtervolgd tot vandaag de dag toe.

Maar...er is hoop!
Vrij snel daarna is het doek over het beloofde land gevallen. De joden werden uit het land verdreven en over de hele aardbol verspreid. Jeruzalem werd verwoest en van de tempel bleef niet één steen op de andere liggen. Er is toen zoveel bloed vergoten in die stad…terwijl daar enkele decennia tevoren het onschuldige bloed van Jezus heeft gevloeid om zijn volk te verlossen van z'n schuld. "Maar mijn volk heeft niet gewild!" sprak Jezus vlak voor zijn dood.
In het jaar 70 werd het joodse volk onder de heidenen verspreid en de heidense volken namen bezit van het joodse grondgebied. De God van Israël woonde niet langer in Jeruzalem. Hij had zijn handen afgetrokken van zijn uitverkoren volk. Er is sindsdien geen profeet meer opgetreden voor Israël. Israël is in een zeer diep gat gevallen. Maar…er is hoop! Er komt een keer in het lot van Israël! De tijd komt dat God zich weer over zijn volk zal ontfermen. Want Hij houdt zijn belofte! Dan zal Hij vanuit alle hoeken van de wereld zijn uitverkoren volk - dat zijn de twaalf stammen van Israël - naar het beloofde land terugbrengen. Dan zullen de joden inzien dat Jezus hun messias is. Dan zullen zij erkennen dat Jezus aan het kruis de vrede voor Israël getekend heeft met zijn eigen bloed. Dan zal Israël de belangrijkste staat van de wereld zijn en God zal de vijanden van Israël straffen. En dan zal het grondgebied van Israël tot aan de Nijl en de Eufraat reiken'.
'En wat gebeurt er met Jeruzalem, Rebecca? Wordt dat dan in z'n geheel de hoofdstad van Israël? Of krijgt de Palestijnse staat ook een deel? Arafat laat toch duidelijk weten dat Jeruzalem de hoofdstad van de Palestijnen moet worden'.

Jeruzalem hoofdstad van Israël
'Kijk Roland, Jeruzalem is de stad van de koning van Israël, dat is Jezus! Hij zal zijn troon daar vestigen. Hij zal zich ontfermen over de joden en hun vrede geven. Hij doet dit niet omdat de joden zo goed zijn en daarom recht hebben op het land. God gaat dit doen ter wille van zijn naam. Omdat Hij het beloofd heeft. Israël heeft door zijn zondig gedrag de naam van God ontheiligd onder de volken. Maar God zelf zal dit herstellen. Hij zal de volken laten zien wie Hij is! Hij zal Israël in volle glorie laten wonen in het beloofde land. Dan zal de hele wereld zien dat Israël zijn volk is.
Jeruzalem zal weer als vanouds in z'n geheel de hoofdstad van Israël zijn en de troon van de God van Israël zal daar staan. Dan zal er geen godsdienstvrijheid meer zijn. Dan zal er geen El Aksa Moskee meer staan. En er zal op het grondgebied van Israël geen Palestijnse staat zijn. Dan zal er vrede zijn in Israël. Dan zullen de volkeren naar Jeruzalem komen om God te aanbidden. Zij zullen de naam van Jezus aanroepen. De hele wereld zal zien en erkennen dat God met Israël is'.

'Wanneer gaat dit gebeuren, Rebecca?'

'Voor het zover is, zal er, denk ik, nog heel wat bloed vloeien…en er gaat nog heel wat gebeuren. De situatie is verre van gunstig. Israël is geen veilig tehuis voor de joden. Er zijn mensen die zeggen dat het heilige land momenteel voor de joden misschien wel de gevaarlijkste plek ter wereld is en dat een nieuwe holocaust wel eens in Israël zou kunnen plaatsvinden. Die angst drijft veel joden weer terug de diaspora in.
Maar, Roland, ik sta met mijn hart achter Israël en ik zie uit naar de tijd dat God zal ingrijpen. Hij heeft alle macht in hemel en op aarde. Wanneer dat precies zal gebeuren, weet ik niet. Wat ik wel weet: In Jeruzalem heeft een kruis gestaan en aan dat kruis heeft Jezus de verzoening van de zonde tot stand gebracht met zijn eigen bloed. En iedereen die in Hem gelooft, of hij nu een jood is of een niet-jood, heeft eeuwig leven'.

Jenny Goeree Manschot


God houdt zijn belofte!



Evan nr. 30 © 2003


Overname van artikelen is alleen toegestaan na schriftelijke toestemming van de uitgever/auteur.






home | over evan | artikelen | bijbelverhalen | vragen | uw mening
forum | e-mail | colofon


© 2017 Alle rechten voorbehouden