Evolutie? Onzin!

Het is niet mijn bedoeling om de evolutietheorie wetenschappelijk te weerleggen. Ik weerleg het principe ervan.

Wat is nu waar, het scheppingsverhaal, de evolutietheorie of heeft God de wereld geschapen door evolutie?

Het scheppingsverhaal is waar. God is de schepper van hemel en aarde. Hij heeft alles gemaakt. Je kunt met je verstand doorzien dat er achter de schepping een maker staat.

Om de evolutietheorie te accepteren moet je je verstand uitschakelen en je moet een heel groot geloof hebben in het niets.

Ik kan er met mijn verstand niet bij dat mensen die rationeel en wetenschappelijk denken, kunnen geloven dat deze veelzijdige, complexe schepping uit (bijna) niets is voortgekomen.

De evolutieleer berust op een hypothese, de schepping is een feit. Dat de mens dit feit niet kan bewijzen, komt door zijn beperkte verstand. Dat komt doordat hij de wijsheid van God afwijst.

De wetenschap beperkt zich tot de zichtbare werkelijkheid en geloof richt zich ook op de onzichtbare werkelijkheid.
Geloof heeft dus een ruimere blik.

God heeft de mens naar Zijn beeld geschapen. Maar de mens heeft zichzelf zo gedegradeerd dat hij meent van een aap af te stammen.

De Nachtwacht, gemaakt? of, uit het niets voortgekomen?
De wetenschap stelt dat het (menselijk) leven bij toeval is ontstaan.
Veronderstel dat een wetenschapper publiekelijk zou verklaren dat De Nachtwacht van Rembrandt toevallig is ontstaan, bijvoorbeeld uit een hoopje drab. Ik denk dat iedereen zou zeggen dat hij niet goed snik is. We vinden het heel normaal dat achter dat prachtige schilderstuk een maker, een schepper staat. En we eren en bewonderen hem als een groot kunstenaar.

Wat is De Nachtwacht nu vergeleken met het onmetelijke heelal, waarin onze belangrijke aarde eigenlijk maar een stofje is, dat altijd netjes op zijn plaats “ronddwarrelt”. En juist op dit zeer kleine onderdeel van het heelal bevinden zich ontelbaar veel en uiterst gevarieerde levensvormen. Eén van deze levensvormen is de mens, geschapen naar het beeld van God. Hij beschikt over een taal, hij kan praten, denken, uitvinden, besturen, scheppen...Van dat laatste is De Nachtwacht een stille getuige!

En natuurlijk is leven veel meer en veel complexer dan dood materiaal. Daarom is het eigenlijk vele malen meer onmogelijk dat leven vanzelf is ontstaan dan dat er plotseling een Nachtwacht zo maar ontstaat. De overeenkomst is dat er achter allebei een schepper staat.

De wetenschap weigert de schepper van hemel en aarde te erkennen. Daarom tast zij - ondanks het licht dat zij over vele zaken met groot succes laat schijnen - op veel gebieden volkomen in het duister.


Een veelzeggend gedicht

Fragen (Heinrich Heine 1797-1856)

Am Meer, am wüsten, nächtlichen Meer
Steht ein Jüngling-Mann,
Die Brust voll Wehmut, das Haupt voll Zweifel,
Und mit düstern Lippen fragt er die Wogen:

“O löst mir dat Rätsel des Lebens,
Das quallvol uralte Rätsel,
Worüber schon manche Häupter gegrübelt,
Häupter in Hieroglyphenmützen,
Häupter in Turban und schwarzem Barett,
Perückenhäupter und tausend andre
Arme, schwitzende Menschenhäupter -
Sagt mir, was bedeutet der Mensch?
Woher ist er gekommen? Wo geht er hin?
Wer wohnt dort oben auf goldenen Sternen?”

Es murmeln die Wogen ihr ew’ges Gemurmel,
Es wehet der Wind, es fliehen die Wolken,
Es blinken die Sterne, gleichgültig und kalt,
Und ein Narr wartet auf Antwort.


Inderdaad! Een dwaas wacht op antwoord.
Het dwaze antwoord is inmiddels gekomen: de Evolutietheorie!


Vertaling

Vragen

Aan de zee, aan de woeste, nachtelijke zee
Staat een jonge man,
De borst vol weemoed, het hoofd vol twijfel,
En met sombere lippen vraagt hij de golven:

"O, los het raadsel van het leven voor me op,
Het kwellende, oeroude raadsel,
Waarover al vele hoofden zich hebben afgetobd,
Hoofden met hiërogliefenmutsen,
Hoofden met tulband en zwarte baret,
Pruikenhoofden en duizend andere
Arme, zwetende mensenhoofden -
Zeg me, wat betekent de mens?
Waar is hij vandaan gekomen? Waar gaat hij heen?
Wie woont daarboven op gouden sterren?"

De golven murmelen hun eeuwig gemurmel,
De wind waait, de wolken drijven,
De sterren schijnen, onverschillig en koud,
En een dwaas wacht op antwoord.




Jenny Goeree Manschot




© 2002


Overname van artikelen is alleen toegestaan na schriftelijke toestemming van de uitgever/auteur.






home | over evan | artikelen | bijbelverhalen | vragen | uw mening
forum | e-mail | colofon


© 2017 Alle rechten voorbehouden